Vallen en weer opstaan

Niet te geloven, het is alweer februari! Wat gaat de tijd toch snel, veel te snel soms. En dan had ik me nog wel zo voorgenomen om in ieder geval elke maand een blog te schrijven (in plaats van elke week) is me dat nog niet gelukt! Het is niet anders, misschien schrijf ik de volgende maand wel twee! Wie weet, we gaan het meemaken. In ieder geval ben ik de lat lager aan het leggen. En dát is een grote verbetering. Zoals ik in mijn vorige blog al schreef, ging het niet zo goed met mij. Gelukkig is daar wel wat verandering in gekomen. Ik ben er nog niet, maar het gaat de goede kant op.

Huisarts

Aangezien ik naast mijn psychische klachten ook behoorlijk wat lichamelijke klachten had, ben ik toch maar bij de huisarts langs geweest. Soms is het namelijk fijn als je dingen uit kunt sluiten. Lichaam en geest gaan hand in hand. Dus als de een niet in balans is kan dat van invloed zijn op de ander. Eigenlijk hoopte ik dat ik me psychisch zo beroerd voelde omdat er lichamelijk iets aan de hand was. Want lichamelijke klachten zijn nou eenmaal makkelijker op te lossen dan psychische klachten. Maar het gesprek verliep niet helemaal zoals ik had gehoopt. Toen ik beschreef hoe ik me voelde concludeerde de huisarts dat ik depressief was. Dat was wel even een klap in mijn gezicht. (Echt waar, zoiets went niet.)

Opgelucht

“Ik begrijp het niet” zei ik tegen de huisarts, “ik weet wat ik moet doen om de depressie tegen te gaan en ik vind het zo slap om te zeggen maar het lukt me gewoonweg niet. Zoiets simpels als op tijd naar bed gaan en op staan, dat krijg ik gewoonweg niet voor elkaar. En ik baal er enorm van!” zei ik. “Je doet jezelf tekort” zei de huisarts “het is logisch dat deze dingen je nu niet lukken, je mist nu gewoon bepaalde stofjes in je hersenen die ervoor zorgen dat je dit soort dingen kunt doen. Dus wees niet te hard voor jezelf.” Verbaasd kijk ik hem aan want eerlijk gezegd is dit nieuw voor mij. En tegelijkertijd voel ik me enorm opgelucht. Het is niet fijn dat dingen mij nu niet lukken, maar het is begrijpelijk want ik kan er nu niks aan doen. Dat komt wel weer, als ik er klaar voor ben. En ik voel een enorme rust over mij heen komen.

Antidepressiva

Zoals gebruikelijk is in deze situatie, vraagt de huisarts of ik misschien antidepressiva wil gebruiken. Maar dat wil ik niet. Ik heb dat in het verleden wel eens gebruikt en ik merkte dat de voordelen niet opwogen tegen de nadelen. Dat is iets heel persoonlijks. Iedereen ervaart dat natuurlijk op zijn/haar eigen manier. Ik merkte bijvoorbeeld dat ik er wat ‘vlak’ van werd. Daardoor had ik niet zoveel last meer van mijn depressieve gevoelens, maar ik miste ook de belevenis van de positieve gevoelens. En naast wat vervelende lichamelijke bijwerkingen, was dat voor mij toch wel de belangrijkste reden om ermee te stoppen. Ik ben ook van mening dat wanneer je dit soort medicijnen gebruikt, je dat het beste onder begeleiding van een psychiater of psycholoog kunt doen. Deze kan goed in de gaten houden of je wel de juiste dosering hebt en je indien nodig een ander medicijn voorschrijven wat misschien beter bij jou past.

Kleine stapjes

In zo’n periode als deze helpt het mij om me met praktische zaken bezig te houden. Want ook al weet ik dat ik allerlei plannen kan maken waar ik me waarschijnlijk niet aan ga houden. Uiteindelijk gaat het om die keren dat het wél gelukt is en daar bij stil te staan. Je hebt namelijk succeservaringen nodig om door te kunnen zetten.

Yoga

Dus ik heb een abonnement genomen op een yoga app. Iets waarvoor ik moet betalen, als extra stok achter de deur om er gebruik van te maken. Want ondanks dat ik via verschillende manieren gratis aan allerlei yogalessen mee kan doen, gebeurt het niet vaak genoeg. Dus door er geld aan uit te geven verplicht ik mezelf nog meer om vaker yoga te doen. Ik weet dat dit werkt voor mij, want ik vind het zonde om ergens geld aan uit te geven er er dan geen gebruik van te maken. En ik weet uit ervaring dat met name Yin Yoga heel ontspannend werkt voor mij. Je zit langere tijd in dezelfde (ongemakkelijke) houding waardoor je meer ontspanning in de dieper spierlagen bereikt. Het heeft als bijkomend voordeel dat het om die reden ook heel goed is voor dansers.

Dankbaarheidsdagboek

Ik heb ooit eens het advies gekregen om een dankbaarheidsdagboek bij te houden. Het is een heel effectief middel om je brein te trainen om meer op de positieve dingen in je leven te focussen. Ik heb er goede ervaringen mee dus het leek me goed om dat ook weer op te pakken. Als je mij goed kent, weet je dat ik daar meteen een heel project van heb gemaakt. Ik wilde het graag digitaal hebben, maar dan wel zo dat ik het met mijn iPad en Apple Pencil kon gebruiken. Ik kon geen app of programma vinden waarmee dat kon. Dus na wat op YouTube gesnuffeld te hebben ben ik er zelf mee aan de slag gegaan. Nu heb ik een dankbaarheidsdagboek op mijn iPad en geen rondslingerende schriftjes meer (zoals vroeger toen ik nog thuis woonde). Waarom persé met de Apple Pencil? Nou ja, elk andere pen waarmee je op je tablet kan schrijven zou goed zijn. Het gaat mij er vooral om dat ik het prettiger vind om zulke dingen met een pen te schrijven. Het blijft beter hangen (bij mij tenminste wel).

Ik stel mezelf elke dag deze vragen:

  • Ik ben dankbaar voor:
  • Omdat:
  • Ik ben blij:
  • Omdat:
  • Mijn beste moment vd dag was:
  • Omdat:
  • Waar kijk ik naar uit morgen:

Ook hier gaat het er niet om dat ik het dagelijks doe. Wel dat ik het zo vaak doe als mogelijk is. Belangrijk is dat ik het met de juiste intentie doe. En dat wil zeggen dat ik terugdenk aan die momenten en voel wat ik toen voelde. Het is eigenlijk heel mindfull. Het kan ook wel eens gebeuren dat ik me rot voel aan het einde van de dag. Dan kost het soms wat meer moeite om die fijne momenten terug te vinden. Maar als ik ze dan opschrijf, er aan terugdenk en ze herbeleef voel ik me vaak stukken beter. Probeer het eens! Wie weet heb je er baat bij. Ik gun het je van harte!

2 Comments

  • Carolina

    Lieve Elvira,

    Heb even de tijd genomen voor je om dit allemaal te lezen.
    Je doet het hardstikke goed! Weet dat er goede tijden aan zullen komen.
    Het heeft gewoon tijd nodig, als je dat al kan accepteren, (wat je al doet), ga je er zeker beter en sterker uitkomen.
    later kijk je dan terug op die tijd en dan denk je…huh…was ik dat??

    hou vol en zie het positief! Op jouw manier verder gaan EN DOEN WAT BIJ jOU PAST!!!

    LIefs van mij en tot gauw!

    Carolina

Laat een antwoord achter aan Elvira Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.